BABAMIN ARDINDAN

  ‘Sizin hiç babanız öldü mü?’ Bir Cemal Süreyya şiiri bu. Kendimi bildim bileli çok severim. İlk kez ne zaman okudum, nerede duydum hatırlamıyorum. Benim babam öldü. Ben de babası ölmüş herkes gibi kör oldum. Işığın sönmesi gibi olmadı benim babamın ölümü. Yanan bir mumun ağır ağır tükenmesi gibi oldu. On iki yıl sürdü. Ağır…

ÜMMETSİZ KALAN PEYGAMBERİN KALEMİNDEN

Bir ömür hatırasını zihnimde, sırtımda, göğsümde, kollarımda taşıyacağımdan haberdar olmadığım adamı tanıdığımda ben bir üniversite öğrencisi idim o ortaokul ya da lise…  Bal rengi zeki gözleri olan utangaç çocuk…  Lüzumsuz bir sürü işimden biri dolayısıyla olmasaydım o gün orada. Tanımasaydım… Şeyh Galib’in dediği gibi ‘Telh eder miydi kâmımı o zehirnak şerbet!’ Kasaba böyle… Bir sürü…

AFRİN’İN DÜŞTÜ MÜ ?

Memleketin en büyük gazetelerinde sekiz sütuna manşet… ‘Afrin Düştü!’ Haberin içeriği bir yana, bu başlık beni garip düşüncelere ‘düşürdü.’ ‘Afrin düştü’ anladık da biz bu hallere nasıl düştük, işte orası müşkül iş. . . . Dil, hem düşüncenin hem de meramı ifadenin aracıdır. Bir başka deyişle dil bilgimiz oranında idrak eder ve düşünürüz. Dili bildiğimiz…

BU YAZA DAİR

Nicedir ayağı zincirle kayalık bir dağa bağlı adamım ben. İçim kuşlarla birlikte yolculuklara çıkıyor, cismim bir kaç günlük mesafelerden ötesine yasaklı. İhtiyaç duyduğum uzak dünyaların havasını kitaplardan soluyorum. Kitaplarla yola çıkıyorum, kopmuş kitap sayfalarından kanatlarla uçuyorum, uçuyorum. Sonra dostlar geliyor. Aynı kıyı kahvesinde, aynı masada, aynı köhne lokantada sohbet ediyoruz. Nicedir ayağı zincirle kayalık bir…

AYDIN TURAN’IN ARDINDAN

Yüzyıl süren bir savaşın sonunda önce nüfusunun yarısından fazlasını, sonra yurdunu kaybetmiş bir halkın hatıraları ile büyüdük. Biz doğduğumuzda sürgünün üzerinden yüzyıldan fazla zaman geçmiş olmakla birlikte, acı hatıraları aile büyüklerinin zihninde canlı bir şekilde duruyordu. Kıyıda köşede dili Türkçe’ye dönmeyen yaşlılar oturuyordu. Büyüdükçe başkalarından farklı olduğumuz yanlarımızı görüyorduk. Bir ‘Biz’ şuuru vardı farklılıklarımızı gördükçe…